Redactie van deze webpagina: Lieven Soete Brussels, Belgium | Update: 26/06/2003  | 20-02-2008
www.marx.be   |   www.katardat.org
  De Sovjet-Unie en de strijd tegen het fascisme:
de Tweede Wereldoorlog

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 
Inleiding
Deel 1
Deel 2
Deel 3
Deel 4
Deel 5
Deel 6
Discussie
 



»»» Foto's

»»» Foto's

»»» Foto's

»»» Foto's
 
     

»»» Kaarten

De nazi-kruistocht 
tegen het bolsjewisme
»»» Nazi-posters

SovjetPamfletten voor de Duitse soldaten in Stalingrad
»»» Reeks

Het Pact / Lieven Soete
»»» Web-versie
       
     
    deel 1. ...:
Het niet-aanvalspact tussen de Sovjetunie en nazi-Duitsland van 23 augustus 1939 | Een noodzakelijke adempauze voor de Sovjets » Link
  • Het verhaal begint bij de Eerste Wereldoorlog
  • De vredespolitiek van de Sovjetunie vlak voor de Tweede Wereldoorlog
  • München 1938 | De uitverkoop van Tsjechoslovakije aan de nazi's door Groot-Brittannië en Frankrijk
  • Sabotage van de Sovjet-vredespolitiek door Groot-Brittannië en Frankrijk
  • De Britten willen in 1939 [Belgisch] Congo cadeau doen aan Hitler
  • 1939>1941: Koortsachtige militaire voorbereidingen in de Sovjetunie
  • Het Pact was de enige oplossing voor de Sovjets
  •  
        deel 2. ...:
    Na het Sovjet-Duitse niet-aanvalspact van 23 augustus 1939 creëert Stalin een bescherminsgordel met de Baltische staten en delen van Finland en Roemenië» Link
     
        deel 3. ...:
    De antisovjet en anticommunistische propaganda kent een hoogtepunt in de periode vlak voor de Tweede Wereldoorlog | Het voorbeeld van Frankrijk in 1938-1940» Link
  • September 1938: na de akkoorden van München over Tsjechoslovakije
  • 15 Maart 1939: Hitler doet zijn intrede in Praag
  • Na 23 augustus 1939 [het Pact]: verwarring onder de communisten
  • Als Hitler op 1 september 1939 Polen binnenvalt breekt de hel los... tegen de communisten!
  • November 1939: De Sovjetunie valt Finland binnen om Leningrad te kunnen verdedigen
  • Voorjaar 1940 - [in mei vallen de Duitsers Frankrijk binnen]: jacht op en inquisitie tegen... de communisten
  • Sommige ex-communisten worden fervente fascisten
  • Socialisten, trotskysten en sociaal-democraten: «Nog liever Hitler dan Stalin»
  •  

    »»» Foto's
      deel 4. ...:
    Op 22 juni 1941 ontketent het nazi-imperialisme Operatie Barbarossa, de vernietigingsoorlog tegen de Sovjet-Unie  » Link
  • 80% van alle Duitse verliezen werden door het Rode Leger en de Sovjetpartizanen toegebracht
  • «De strijd tegen het wereldbolsjewisme is het hoofddoel van de Duitse politiek»(Goebbels)
  • «Het gaat om de verdediging van de Europese cultuur tegen de Moskou-Aziatische vloedgolf»(Generaal Hoepner)

  •  
  • Waarom hebben de Sovjets de fascisten kunnen verslaan?
  • >a< Vanaf 1927 bereiden de Sovjets zich al voor op een nieuwe wereldoorlog
  • >b< Het Molotov-Ribbentrop-Pact verzekert een adempauze om zich beter voor te bereiden
  • >c< De ekonomische uithoudings- en mobilisatiekracht
  • >d< In 1937-38 werd de Vijfde Colonne in de Sovjet-Unie uitgeschakeld [de «zuiveringen»]
  • >e< De superioriteit van het socialisme over het kapitalisme en de extreemste vorm ervan, het fascisme
  • Vijfjarenplannen en de voorbereiding op de oorlog
  • Tanks in plaats van tractors
  • Dimitri Sjostakovitsj en de Volksmilities
  • De 'Kolchozetroepen' uit het Verre Oosten

  •  
  • Zijn er nieuwe onthullende feiten vrijgekomen na de ineenstorting van het Sovjetsysteem?
  • Georgi Dimitrov over Stalin
  • Getuigenis: «Mijn naam is Zinaïda Tsarjowa»
  •  

    »»» Foto's


    »»» Foto's 
    van Georgii Zelma

      deel 5. ...:
    De slag om Stalingrad: de beslissende overwinning van het socialisme op het fascisme» Link
  • Zomer 1942: nieuw offensief van de fascisten tegen de Sovjetunie in de Kaukasus en naar Stalingrad
  • Vanaf september 1942: voorbereiding van het Sovjet-tegenoffensief
  • Winter 1942-43: tegenoffensief van de Sovjets
  •  

    »»» Foto's
      deel 6. ...:
    D-Day [6 juni 1944] was de «beslissende dag» in de strijd tegen het communisme  » Link
  • De échte «D-Days» werden in de Sovjetunie gemaakt
  • 1944: de Sovjets rukken op naar het hart van het nazi-Duitsland
  • 1944: partizanen worden een geduchte militaire macht in heel Europa
  • 1944 D-Day: een laatste kans tegen de communisten
  • Waarom zijn er zoveel slachtoffers gevallen in de Sovjetunie tijdens de Tweede Wereldoorlog?
  • De vernietigingsoorlog van de nazi's in de Sovjetunie
  • De bommenstrategie tijdens WOII, van de Britten en Amerikanen
  • Wat was nu dat «tweede front» in Europa?
  • In januari 1945 komt Stalin de Westerse geallieerden ter hulp omwille van hun miskleun in de Ardennen
  •    
        Discussie | Over het geheel


    1. Patrick | 11 december 2002

    1. Mag ik u vragen waar het lent-leasingplan past. het feit dat de sovjets materiaal van de VS gebruikten?

    2. Is het ook niet zo dat de Russische winter de grootste rol heeft gespeeld in de ommekeer van WO2?

    3. Was het niet zo dat in de begindagen van Operatie Barbarrosa het Sovjetleger geen deftige weerstand kon bieden omdat Stalin in de jaren 30 het grootste deel van zijn officieren heeft laten uitmoorden uit vrees voor een coup?

    4. Het voordeel dat de Sovjets hadden was een bijna onuitputtelijke bron manschappen, als ze zelfs hun eigen soldaten kunnen neerschieten die een bij een kamikaze-aanval terugtrekken.

    5. Volgens mij zou eender welk regime met die middelen het fascime hebben kunnen verslaan.



    2. Antwoord aan Patrick | 12-12-2002 | Lieven Soete
    1. Het «lent-leasingplan» was een akkoord tussen Groot-Brittannië en de USA om wapens te huren/kopen. 
         In de «akkoorden van Washington» tussen de USSR en de USA (juni 1942) zit ook een pakket wapenleveringen van de yankees aan de Sovjets. Deze leveringen waren meestal (niet altijd) nuttig maar niet echt beslissend. Vooral de levering van aluminium voor de vervaardiging van vliegtuigen was belangrijk.

    2. Wat betreft de Russische winter... Die was uiteraard even streng en meedogenloos voor de Sovjets als voor de fascisten.

    3. Voor de «zuivering»  van het Rode Leger (en heel de partijtop en het leidend apparaat) verwijs ik naar: deel 4 | antwoord >d<

    4. Als u écht geïnteresseerd bent in het hoe en waarom van de overwinning van de Sovjets, mag u zich niet tevreden stellen met roddels. Zoals deze over «het neerschieten van eigen soldaten die zich terugtrokken». Dit komt rechtstreeks uit het boek van Paul Carrell, een nazi die de geschiedenis van Barbarossa en de Tweede Wereldoorlog herschreven heeft om het blazoen van de naziâs wat in ere te herstellen.

    5. Waarom waren de Fransen -- met veruit het best bewapende leger in heel de wereld in 1940  -- dan niet even goed in staat om de naziâs buiten te houden? 
        De Fransen [én Belgen, én Britten, én Canadezen, én yankees] die in 1914-1918 wel bewezen hadden niet verlegen te ziijn om honderduizenden soldaten als konnenvlees nodeloos te laten afslachten.] 
        Waarom konden de Sovjets dan wél de beslissende slag toebrengen aan de Japanners in Mantsjoerije in augustus 1945 ? [Jawel ! De atoombom was helemaal overbodig om de Japanners tot overgave te dwingen.]



    3. Paul Cordy  | 12 december 2002

    Is het niet een beetje overdreven om na de jarenlange militaire campagne van de VSA, de moeizame veroveringsoorlog in de Pacific, de grote zeeslagen, de oorlog in de jungle in Zuidoost-Azië, de luchtaanvallen op Japan, de inspanningen van China etc. te beweren dat het juist de Sovjets zijn die een al bijna verslagen Japan in Mantsjoerije (uiteindelijk een uithoek van het Japanse machtsgebied) de beslissende slag hebben toegediend.

    In de zuiveringen van het Rode Leger is meer dan twee derde van de legertop weggezuiverd. Vaak ging het om militairen van het Rode Leger die een beslissende rol hebben gespeeld in de Russische burgeroorlog of in de oorlog tegen Polen (cfr. Toechatsjevski). Hoe verklaar je dat juist deze legertop van geharde communisten een rechtse staatsgreep tegen Stalin zou willen plegen - hadden ze dan reden om ontevreden te zijn? Wat met de bewijzen (o.a. eigen beweringen van kopstukken) waaruit blijkt dat nazi-Duitsland deze "gegevens" bewust naar Stalin heeft laten "uitlekken" om het Rode Leger te verlangen.

    De annex van het Molotov-Ribbentrop pact verdeelde Europa in invloedssferen (recent werd deze annex nog ingeroepen door Russische communisten ter verdediging van de toegang tot Kaliningrad voor Rusland). Een van de gevolgen was de bezetting vazn Polen (welke rechtsgrond, wat met het wegzuiveren van het Poolse officierenkorps en andere elites) - een ander de bezetting van het huidige Moldavië: was het grote Rusland bedreigd door het kleine Roemenië?

    Rusland voerde een "preventieve" oorlog tegen Finland in 1940, zogenaamd ter verdediging van Leningrad. Een preventieve oorlog, is dat niet waar Bush nu over praat? Was het niet eerder zo dat de USSR het oude Russische imperium wilde herstellen (met inlijving of onderwerping van vroegere gebeiden zoals Finland, Polen, de Baltische staten...)?



    4. Elementen van antwoord aan Paul Cordy | 13-12-2002  Lieven SOETE

    1. Mantsjoerije was verre van een «uithoek van het Japanse machtsgebied». In 1931 al bezet werd Mantsjoerije DE militaire basis, het centrale trainingskamp, de belangrijkste wapenopslagplaats en een van de belangrijkste wapenproductieplaatsen [vooral vliegtuigen].

    2. Hoe het kan dat belangrijke figuren uit het Rode Leger [niet hetzelfde als «geharde communisten»] een complot smeden met de vijand, kan je uitvoerig gedocumenteerd lezen in hoofdstuk 7 «De Grote Zuivering» van het boek van Ludo Martens «Een andere kijk op Stalin» [EPO, 1994]

    3. Het zogenaamde «geheime protocol» bij het Molotov-Ribbentrob-pact verdeelde alleen Polen in twee toekomstige bezettingszones tussen Duitsland en de Sovjetunie. Anders hadden de nazi's al in 1939 héél Polen bezet.
    De verdeling van Europa in invloedssferen dateert van de conferenties tussen de USA + Groot-Brittannië + Sovjetunie: Jalta in februari 1945 en Potsdam in juli-augustus 1945. Als Stalin dit niet had gedaan, waren de yankees + de Britten + de Duitsers !! in 1945 de Sovjetunie binnengevallen.

    4. De naam van een oorlog kan hetzelfde klinken, daarmee weet je nog niet of een oorlog gewettigd, juist en dus noodzakelijk is. Men kan niet tegen élke oorlog, om het even waar en wanneer en tegen wie, zijn. De beste verdediging kan op bepaald ogenblik de aanval zijn.
    En het ging hier niet om zomaar «kleine, onschuldige landjes». In Finland was een fascistisch regime aan de macht, directe militaire bondgenoot van nazi-Duitsland. [Finland zal mee gedurende 900 dagen Leningrad in een uitmoordende belegering houden.]
    Roemenië: van hetzelfde slag. Een fascistisch regime, directe militaire bondgenoot van de nazi's. Roemeense troepen zullen mee binnenvallen in de Sovjetunie in juni 1941.
    De Sovjets hebben van de «wapenstilstand» van het niet-aanvalspact gebruik gemaakt om twee vitale steden een betere bescherming te bieden: door een stuk van Finland tegenover Leningrad te bezetten. En door een stuk van Roemenië te bezetten [Moldavië] om Odessa te beschermen.

    5. Waarom mogen die feiten eigenlijk niet eens vanuit een normaal, rechtgeaard antifascistisch standpunt beoordeeld worden? Dan zal men vaststellen dat de Sovjets de allereersten waren die de nazi's en hun bondgenoten achteruit hebben gedwongen. Het begon dus al in september 1939 !



    5.Paul Cordy  | 14 december 2002)

    1) Het eventuele militaire belang van Mantsjoerije doet niets af van het feit dat het de VSA en anderen waren die de grootste last droegen in de oorlog tegen Japan, en niet de USSR, om welke reden dan ook. Kijk ook eens naar de timing: inval in Mantsoerije: 9 augustus 1945, atoombom op Hiroshima: 6 augustus 1945. Je kan dus bezwaarlijk volhouden dat de USSR-inval in de laatste dagen van de oorlog de genadeslag heeft gegeven.

    2) De hoofdverdachte, Toechatsjevski, heeft een belangrijke rol gespeeld in de burgeroorlog. Je gaat me toch niet vertellen dat iemand met zijn verdienste en zijn jarenlange psoitie geen communist was? Om eerlijk te zijn, de analyse die geschoolde historici zoals bijvoorbeeld Allan Bullock of Sheila Fitzpatrick en anderen geven vind ik geloofwaardiger dan het boek van Ludo Martens (wat niet wil zeggen dat het boek daarom waardeloos zou zijn).

    3) Maar goed, ze hebben toch maar een pact gesloten waar ze de verdeling van een soeverein land hebben bedisseld en ze hebben er dus dudielijk hun voordeel mee gedaan. Misschien nam Patton het voorstel van Himmler ernstig om samen met Duitsland (dat op dat moment nauwelijks nog enige militaire capaciteit had) de USSR aan te vallen, maar het is gewoon onjuist te veronderstellen dat een dergelijk idee in 1945 op de geallieerde regeringstafels lag. Daar is geen enkel bewijs voor. Je kan het overigens ook omdraaien: de USA en Groot-Brittannië hebben de verdeling in invloedssferen aanvaard omdat het Rode Leger toch al in Oost-Europa was en ze het daar niet meer konden wegkrijgen.

    4) Ik onthoud dat de ene aanvalsoorlog gewettigder is dan de andere, afhankelijk van de ideologie van het regime dat aan de macht is - dit is dezelfde redenering die Bush gebruikt om Saddam Hoessein van de macht te verdrijven. "Roemenië van hetzelfde slag... Roemeense troepen zullen mee binnenvallen..." ja, als je eerst een deel van hun land inpalmt, dan is dat niet zo verwonderlijk zeker? Hetzelfde met Finland: heeft de USSR deelname van deze landen aan de oorlog niet geprovoceerd tdoor hun offensieve acties in 1940?

    5) Rechtgeaard antifascistisch standpunt of niet, de bewering dat de Sovjets als allereersten de nazi's en hun bondgenoten hebben teruggedrongen gaat niet op. Na de inval in Polen verklaren Frnakrijk en Groot-Brittannië Dutisland de oorlog. Op dat moment geniet de USSR van het niet-aanvalspact, meer zelfs, in onderlinge afspraak met nazi-Duitsland bezet het een deel van Polen: met alle goede wil van de wereld, maar je kan dit onmogelijk afdoen als "het terugdringen van de nazi's". Ik vind dit eerder het helpen uitvoeren van de plannen van de nazi's. Terugdringen zou het geweest zijn wanneer ze Duitsland hadden belet van Polen aan te vallen. Meestal wordt aangenomen dat Groot-Brittannië en Frankrijk passief hebben zitten afwachten tot ze zouden worden aangevallen. Maar wat doe je dan met de Britse mislukte poging om een bezetting van Noorwegen tegen te houden.

    [16 december 2002]
    6) Na de nederlaag van Frankrijk onderging - en won Groot-Brittannië de slag om Engeland, en bood het land weerstand aan een tweede front in Noord-Afrika. Gedurende al die tijd hield de USSR zich afzijdig in dit conflict. Meer zelfs, de USSR hield zich niet alleen afzijdig, het dreef ook handel met nazi-Duitsland. Op 11 februari 1940 sloten Duitsland en de USSR een handelsverdrag, dat er op neerkwam dat Dutisland technologie zou leveren (broodnodig om de Russische achterstand op dit gebied in te halen) en de USSR grondstoffen (broodnodig voor het grondstofarme Dutisland om de oorlog te kunnen verderzetten). De bepalingen van dit verdrag hielden onder meer in dat de USSR 900 000 ton petroleum zou leveren, en bovendien het ransport van petroleum vanuit Roemenië en Iran via de USSR zou toelaten. Met een beetje demagogie zou je dus kunnen beweren dat de USSR de benzine voor de tanks heeft geleverd die over België, Nederland, Frankrijk en andere landen zijn gerold.

    7) Een beetje historich perspectief is dus wel op zijn plaats. Het is inderdaad zo dat zonder de Russische inspanningen de nazi's nooit verslagen zouden zijn geweest, maar je kan niet volhouden dat de USSR vanaf september 1940 de leiding van het antifascistisch verzet op zich heeft genomen. Het sluiten van een niet-aanvalspact, het leveren van goederen noodzakelijk voor de oorlog terwijl anderen tegen Duitsland oorlog voeren, de bezetting van Polen samen met en in onderlinge afspraak met nazi-Duitsland, soory, maar voor mij zijn dat niet echt daden van anti-fascistisch verzet.

    8) Nog een kleine noot over de oorlog tegen Finland. Ondanks wat hier wordt beweerd was Finland geen fascistische staat en daardoor een natuurlijke bondgenoot van Duitsland. Finland was een parlementaire democratie sinds de onafhankelijkheid. Er was een burgeroorlog - zoals in Rusland - tussen links en rechts in 1918, en er is een poging tot fascistische staatsgreep geweest in 1932: het resultaat van deze mislukte poging was dat de fascistische partij die ze organiseerde verboden is geworden met dezelfde wet waarmee de communisten in 1930 verboden zijn geworden. Extreem-rechts is daarna een parlementaire minderheid gebleven. Het land werd geregeerd door coalitieregeringen waar ook sociaal-democraten deel van uitmaakten. Er is een niet-aanvalspact gelsoten met de USSR in 1932 (en dus geschonden door de USSR in 1939). Een voorstel tot niet-aanvalspact met nazi-Duitsland is door Finland afgewezen (als het een bondgenoot zou zijn geweest, waarom zou er dan een niet-aanvalspact nodig zijn geweest?), en Duitsland heeft ook geen steun gegeven aan Finland in de Fins-Russische winteroorlog in 1939 (vreemd voor een zogenaamde bondgenoot van het fascistische regime, niet?). De USSR heeft geeist dat de gebieden vlakbij Leningrad in Russische handen zouden komen, maar Finland heeft dat geweigerd. Er is overigens geen enkele aanwijzing dat Finland de



    6. Wim | 15 december 2002

    Een domme vraag : waarom hebben de 'Geallieerden' de Sovjet Unie niet vernietigd na 1945, zij hadden immers de Atoombom, de SU niet. Dat zou toch betrekkelijk eenvoudig geweest zijn?
    Vertel me nu niet dat ze bang waren voor de reactie van hun eigen volk, men kan de meeste mensen toch heel eenvoudig iets op de mouw spelden en geen haan die er naar kraait.



    7. Antwoord aan Wim | 16 december 2002 Lieven SOETE

    Helemaal geen domme vraag, dus.
    Misschien eerst eens gaan kijken in het «Dossier: Barbarossa-Stalingrad» dat nu op het web ter beschikking staat. Vooral Deel 6

    De doorslaggevende reden waarom de imperialistische geallieerden de Sovjetunie niet durfden aanvallen in 1945 was toch wél de krachtsverhoudingen die in het voordeel van het socialistische kamp lagen.
        De Sovjetunie had een enorm prestige opgebouwd tijdens de antifascistische oorlog. Ook onder brede lagen van niet-communistische antifascisten in heel de wereld. Ook in de USA zélf.
        De communisten waren overal, in heel de wereld, voortrekkers in en dikwijls ook de aanvoerders van het antifascistische verzet geweest. Dit vertaalde zich in 1945 in een heel groot politiek krediet voor de communisten. Ondermeer bij de verkiezingen. In heel West- en Midden-Europa (van Italië tot Tshecho-Slowakije) kwamen de communisten als heel belangrijke kracht naar voren. In Griekenland breekt een burgeroorlog uit om de Britten en de yankees buiten te zetten. 
        In verschillende vroegere kolonies en half-kolonies was de antifascistische strijd door de communisten omgezet in een antikoloniale strijd. Indonesië en Vietnam verklaren zich onafhankelijk in augustus-september 1945. In China en Korea breekt de antikoloniale strijd op volle kracht uit. In het Midden-Oosten en Noord-Afrika hebben de Britten en de Fransen de grootste moeite om hun kolonies in hun greep te houden. 
        Alles bij elkaar niet de beste situatie om de massa's nu te mobiliseren in een oorlog tegen de Sovjetunie. 
        Die oorlog wordt wél al onmiddellijk voorbereid door een propaganda-oorlog. Men gaat die de «Koude Oorlog» noemen.

    Het is echt niet zo gemakkelijk als u schrijft om hele volkeren iets op de mouw te spelden. Zeker niet zo lang de tegenkracht -- de communisten -- enige betekenis en invloed hebben.



    8. Wim | 18 december 2002

    Een tijdje geleden zag ik een documentaire waarin gewone Duitse soldaten, veteranen van de oorlog in de Sovjet Unie (SS en Wehrmacht) verklaarden dat, voor de gewone Duitse manschappen (niet de officieren), de voornaamste motivatie (na verloop van tijd en tegenslagen) om te blijven vechten, de angst voor krijgsgevangenschap in Siberie was.
    Ze 'bewezen' deze verklaring door het voorbeeld van Stalingrad aan te halen, waar honderdduizenden gevangen genomen werden en waarvan slechts enkele duizenden na jaren uit krijgsgevangenschap terugkeerden.
    'Dit bewijst dat de vrees van de soldaten gegrond was!' beweerden ze.
    Wat vind je van deze visie?

    (Persoonlijk vind ik niet dat men niet veel eieren moet leggen onder fascisten, maar toch, waren niet enkel de Duitse burgerij en de officieren schuldig? Was de gewone Duitse werker (en soldaat) niet veeleer slachtoffer?)