| Redactie
van
deze webpagina: Lieven
Soete
Brussels,
Belgium | Update: 26/06/2003
| 20-02-2008 www.marx.be | www.katardat.org |
![]() |
De
Sovjet-Unie
en de strijd tegen het fascisme: de Tweede Wereldoorlog |
|||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||
| deel
1.
...: Het niet-aanvalspact tussen de Sovjetunie en nazi-Duitsland van 23 augustus 1939 | Een noodzakelijke adempauze voor de Sovjets » Link
|
||||||||||||||||||||||||||||||
| deel
2.
...: Na het Sovjet-Duitse niet-aanvalspact van 23 augustus 1939 creëert Stalin een bescherminsgordel met de Baltische staten en delen van Finland en Roemenië» Link
|
||||||||||||||||||||||||||||||
| deel
3.
...: De antisovjet en anticommunistische propaganda kent een hoogtepunt in de periode vlak voor de Tweede Wereldoorlog | Het voorbeeld van Frankrijk in 1938-1940» Link
|
||||||||||||||||||||||||||||||
![]() »»» Foto's |
deel
4.
...: Op 22 juni 1941 ontketent het nazi-imperialisme Operatie Barbarossa, de vernietigingsoorlog tegen de Sovjet-Unie » Link
|
|||||||||||||||||||||||||||||
![]() »»» Foto's |
deel
5.
...: De slag om Stalingrad: de beslissende overwinning van het socialisme op het fascisme» Link
|
|||||||||||||||||||||||||||||
![]() »»» Foto's |
deel
6.
...: D-Day [6 juni 1944] was de «beslissende dag» in de strijd tegen het communisme » Link
|
|||||||||||||||||||||||||||||
| Discussie
| Over het geheel
1. Patrick | 11 december 2002 1. Mag ik u vragen waar het lent-leasingplan past. het feit dat de sovjets materiaal van de VS gebruikten? 2. Is het ook niet zo dat de Russische winter de grootste rol heeft gespeeld in de ommekeer van WO2? 3. Was het niet zo dat in de begindagen van Operatie Barbarrosa het Sovjetleger geen deftige weerstand kon bieden omdat Stalin in de jaren 30 het grootste deel van zijn officieren heeft laten uitmoorden uit vrees voor een coup? 4. Het voordeel dat de Sovjets hadden was een bijna onuitputtelijke bron manschappen, als ze zelfs hun eigen soldaten kunnen neerschieten die een bij een kamikaze-aanval terugtrekken. 5. Volgens
mij zou
eender welk regime met die middelen het fascime hebben kunnen verslaan.
2. Antwoord aan Patrick | 12-12-2002 | Lieven Soete 1. Het «lent-leasingplan» was een akkoord tussen Groot-Brittannië en de USA om wapens te huren/kopen. In de «akkoorden van Washington» tussen de USSR en de USA (juni 1942) zit ook een pakket wapenleveringen van de yankees aan de Sovjets. Deze leveringen waren meestal (niet altijd) nuttig maar niet echt beslissend. Vooral de levering van aluminium voor de vervaardiging van vliegtuigen was belangrijk. 2. Wat betreft de Russische winter... Die was uiteraard even streng en meedogenloos voor de Sovjets als voor de fascisten. 3. Voor de «zuivering» van het Rode Leger (en heel de partijtop en het leidend apparaat) verwijs ik naar: deel 4 | antwoord >d< 4. Als u écht geïnteresseerd bent in het hoe en waarom van de overwinning van de Sovjets, mag u zich niet tevreden stellen met roddels. Zoals deze over «het neerschieten van eigen soldaten die zich terugtrokken». Dit komt rechtstreeks uit het boek van Paul Carrell, een nazi die de geschiedenis van Barbarossa en de Tweede Wereldoorlog herschreven heeft om het blazoen van de naziâs wat in ere te herstellen. 5. Waarom
waren de
Fransen -- met veruit het best bewapende leger in heel de wereld in
1940
-- dan niet even goed in staat om de naziâs buiten te
houden?
3. Paul Cordy | 12 december 2002 Is het niet een beetje overdreven om na de jarenlange militaire campagne van de VSA, de moeizame veroveringsoorlog in de Pacific, de grote zeeslagen, de oorlog in de jungle in Zuidoost-Azië, de luchtaanvallen op Japan, de inspanningen van China etc. te beweren dat het juist de Sovjets zijn die een al bijna verslagen Japan in Mantsjoerije (uiteindelijk een uithoek van het Japanse machtsgebied) de beslissende slag hebben toegediend. In de zuiveringen van het Rode Leger is meer dan twee derde van de legertop weggezuiverd. Vaak ging het om militairen van het Rode Leger die een beslissende rol hebben gespeeld in de Russische burgeroorlog of in de oorlog tegen Polen (cfr. Toechatsjevski). Hoe verklaar je dat juist deze legertop van geharde communisten een rechtse staatsgreep tegen Stalin zou willen plegen - hadden ze dan reden om ontevreden te zijn? Wat met de bewijzen (o.a. eigen beweringen van kopstukken) waaruit blijkt dat nazi-Duitsland deze "gegevens" bewust naar Stalin heeft laten "uitlekken" om het Rode Leger te verlangen. De annex van het Molotov-Ribbentrop pact verdeelde Europa in invloedssferen (recent werd deze annex nog ingeroepen door Russische communisten ter verdediging van de toegang tot Kaliningrad voor Rusland). Een van de gevolgen was de bezetting vazn Polen (welke rechtsgrond, wat met het wegzuiveren van het Poolse officierenkorps en andere elites) - een ander de bezetting van het huidige Moldavië: was het grote Rusland bedreigd door het kleine Roemenië? Rusland voerde een "preventieve" oorlog
tegen Finland
in 1940, zogenaamd ter verdediging van Leningrad. Een preventieve
oorlog,
is dat niet waar Bush nu over praat? Was het niet eerder zo dat de USSR
het oude Russische imperium wilde herstellen (met inlijving of
onderwerping
van vroegere gebeiden zoals Finland, Polen, de Baltische staten...)?
4. Elementen van antwoord aan Paul Cordy | 13-12-2002 Lieven SOETE 1. Mantsjoerije was verre van een «uithoek van het Japanse machtsgebied». In 1931 al bezet werd Mantsjoerije DE militaire basis, het centrale trainingskamp, de belangrijkste wapenopslagplaats en een van de belangrijkste wapenproductieplaatsen [vooral vliegtuigen]. 2. Hoe het kan dat belangrijke figuren uit het Rode Leger [niet hetzelfde als «geharde communisten»] een complot smeden met de vijand, kan je uitvoerig gedocumenteerd lezen in hoofdstuk 7 «De Grote Zuivering» van het boek van Ludo Martens «Een andere kijk op Stalin» [EPO, 1994] 3. Het zogenaamde «geheime
protocol»
bij het Molotov-Ribbentrob-pact verdeelde alleen Polen in twee
toekomstige
bezettingszones tussen Duitsland en de Sovjetunie. Anders hadden de
nazi's
al in 1939 héél Polen bezet.
4. De naam van een oorlog kan
hetzelfde
klinken, daarmee weet je nog niet of een oorlog gewettigd, juist en dus
noodzakelijk is. Men kan niet tegen élke oorlog, om het even
waar
en wanneer en tegen wie, zijn. De beste verdediging kan op bepaald
ogenblik
de aanval zijn.
5. Waarom mogen die feiten
eigenlijk niet
eens vanuit een normaal, rechtgeaard antifascistisch standpunt
beoordeeld
worden? Dan zal men vaststellen dat de Sovjets de allereersten waren
die
de nazi's en hun bondgenoten achteruit hebben gedwongen. Het begon dus
al in september 1939 !
5.Paul Cordy | 14 december 2002) 1) Het eventuele militaire belang van Mantsjoerije doet niets af van het feit dat het de VSA en anderen waren die de grootste last droegen in de oorlog tegen Japan, en niet de USSR, om welke reden dan ook. Kijk ook eens naar de timing: inval in Mantsoerije: 9 augustus 1945, atoombom op Hiroshima: 6 augustus 1945. Je kan dus bezwaarlijk volhouden dat de USSR-inval in de laatste dagen van de oorlog de genadeslag heeft gegeven. 2) De hoofdverdachte, Toechatsjevski, heeft een belangrijke rol gespeeld in de burgeroorlog. Je gaat me toch niet vertellen dat iemand met zijn verdienste en zijn jarenlange psoitie geen communist was? Om eerlijk te zijn, de analyse die geschoolde historici zoals bijvoorbeeld Allan Bullock of Sheila Fitzpatrick en anderen geven vind ik geloofwaardiger dan het boek van Ludo Martens (wat niet wil zeggen dat het boek daarom waardeloos zou zijn). 3) Maar goed, ze hebben toch maar een pact gesloten waar ze de verdeling van een soeverein land hebben bedisseld en ze hebben er dus dudielijk hun voordeel mee gedaan. Misschien nam Patton het voorstel van Himmler ernstig om samen met Duitsland (dat op dat moment nauwelijks nog enige militaire capaciteit had) de USSR aan te vallen, maar het is gewoon onjuist te veronderstellen dat een dergelijk idee in 1945 op de geallieerde regeringstafels lag. Daar is geen enkel bewijs voor. Je kan het overigens ook omdraaien: de USA en Groot-Brittannië hebben de verdeling in invloedssferen aanvaard omdat het Rode Leger toch al in Oost-Europa was en ze het daar niet meer konden wegkrijgen. 4) Ik onthoud dat de ene aanvalsoorlog gewettigder is dan de andere, afhankelijk van de ideologie van het regime dat aan de macht is - dit is dezelfde redenering die Bush gebruikt om Saddam Hoessein van de macht te verdrijven. "Roemenië van hetzelfde slag... Roemeense troepen zullen mee binnenvallen..." ja, als je eerst een deel van hun land inpalmt, dan is dat niet zo verwonderlijk zeker? Hetzelfde met Finland: heeft de USSR deelname van deze landen aan de oorlog niet geprovoceerd tdoor hun offensieve acties in 1940? 5) Rechtgeaard antifascistisch standpunt of niet, de bewering dat de Sovjets als allereersten de nazi's en hun bondgenoten hebben teruggedrongen gaat niet op. Na de inval in Polen verklaren Frnakrijk en Groot-Brittannië Dutisland de oorlog. Op dat moment geniet de USSR van het niet-aanvalspact, meer zelfs, in onderlinge afspraak met nazi-Duitsland bezet het een deel van Polen: met alle goede wil van de wereld, maar je kan dit onmogelijk afdoen als "het terugdringen van de nazi's". Ik vind dit eerder het helpen uitvoeren van de plannen van de nazi's. Terugdringen zou het geweest zijn wanneer ze Duitsland hadden belet van Polen aan te vallen. Meestal wordt aangenomen dat Groot-Brittannië en Frankrijk passief hebben zitten afwachten tot ze zouden worden aangevallen. Maar wat doe je dan met de Britse mislukte poging om een bezetting van Noorwegen tegen te houden. [16 december 2002]
7) Een beetje historich perspectief is dus wel op zijn plaats. Het is inderdaad zo dat zonder de Russische inspanningen de nazi's nooit verslagen zouden zijn geweest, maar je kan niet volhouden dat de USSR vanaf september 1940 de leiding van het antifascistisch verzet op zich heeft genomen. Het sluiten van een niet-aanvalspact, het leveren van goederen noodzakelijk voor de oorlog terwijl anderen tegen Duitsland oorlog voeren, de bezetting van Polen samen met en in onderlinge afspraak met nazi-Duitsland, soory, maar voor mij zijn dat niet echt daden van anti-fascistisch verzet. 8) Nog een kleine noot over de oorlog
tegen Finland.
Ondanks wat hier wordt beweerd was Finland geen fascistische staat en
daardoor
een natuurlijke bondgenoot van Duitsland. Finland was een parlementaire
democratie sinds de onafhankelijkheid. Er was een burgeroorlog - zoals
in Rusland - tussen links en rechts in 1918, en er is een poging tot
fascistische
staatsgreep geweest in 1932: het resultaat van deze mislukte poging was
dat de fascistische partij die ze organiseerde verboden is geworden met
dezelfde wet waarmee de communisten in 1930 verboden zijn geworden.
Extreem-rechts
is daarna een parlementaire minderheid gebleven. Het land werd
geregeerd
door coalitieregeringen waar ook sociaal-democraten deel van
uitmaakten.
Er is een niet-aanvalspact gelsoten met de USSR in 1932 (en dus
geschonden
door de USSR in 1939). Een voorstel tot niet-aanvalspact met
nazi-Duitsland
is door Finland afgewezen (als het een bondgenoot zou zijn geweest,
waarom
zou er dan een niet-aanvalspact nodig zijn geweest?), en Duitsland
heeft
ook geen steun gegeven aan Finland in de Fins-Russische winteroorlog in
1939 (vreemd voor een zogenaamde bondgenoot van het fascistische
regime,
niet?). De USSR heeft geeist dat de gebieden vlakbij Leningrad in
Russische
handen zouden komen, maar Finland heeft dat geweigerd. Er is overigens
geen enkele aanwijzing dat Finland de
6. Wim | 15 december 2002 Een domme vraag : waarom hebben de
'Geallieerden'
de Sovjet Unie niet vernietigd na 1945, zij hadden immers de Atoombom,
de SU niet. Dat zou toch betrekkelijk eenvoudig geweest zijn?
7. Antwoord aan Wim | 16 december 2002 Lieven SOETE Helemaal geen domme vraag, dus.
De doorslaggevende reden waarom de
imperialistische
geallieerden de Sovjetunie niet durfden aanvallen in 1945 was toch
wél
de krachtsverhoudingen die in het voordeel van het socialistische kamp
lagen.
Het is echt niet zo gemakkelijk als u
schrijft
om hele volkeren iets op de mouw te spelden. Zeker niet zo lang de
tegenkracht
-- de communisten -- enige betekenis en invloed hebben.
8. Wim | 18 december 2002 Een tijdje geleden zag ik een
documentaire waarin
gewone Duitse soldaten, veteranen van de oorlog in de Sovjet Unie (SS
en
Wehrmacht) verklaarden dat, voor de gewone Duitse manschappen (niet de
officieren), de voornaamste motivatie (na verloop van tijd en
tegenslagen)
om te blijven vechten, de angst voor krijgsgevangenschap in Siberie was.
(Persoonlijk vind ik niet dat men niet veel eieren moet leggen onder fascisten, maar toch, waren niet enkel de Duitse burgerij en de officieren schuldig? Was de gewone Duitse werker (en soldaat) niet veeleer slachtoffer?) |
||||||||||||||||||||||||||||||